alek-ewa2
  Nowa Zelandia - Auckland
 


Nowa Zelandia



Kolejny odcinek naszego rejsu to podroz wokol Nowej Zelandii, gdzie co prawda bylismy juz dwukrotnie, przejezdzajac ja wzdluz i wszerz, ale jeszcze jej nie oplywalismy stakiem



Swoja wizyte w tym pieknym kraju zaczelismy w Auckland, polozonym na Wyspie Polnocnej, na waskim przesmyku pomiedzy Morzem Tasmana i Oceanem Spokojnym


    Auckland

Jest to najwieksze miasto Nowej Zelandii, a zalozone zostalo w 1840 roku przez Brytyjczykow, bedac stolica koloni brytyjskiej do 1865 roku



Do portu w Auckland wplywalismy o swicie, kiedy niebo dopiero co zaczelo sie rozjasniac, a miasto rozswietlone jeszcze bylo nocnymi swiatlami



Zanim jednak doplynelismy do brzegu, zupelnie sie rozwidnilo, a kontury miasta staly sie duzo bardziej wyrazne



  A w momencie kiedy cumowalismy tuz obok luksusowego hotelu Hilton, niebo na horyzoncie zaczelo rozowiec, zapowiadajac zblizajacy sie wschod slonca



Gdy po prawie 3 godzinach, po raz kolejny wyszlismy na poklad bylo ono juz dosc wysoko na niebie, pieknie oswietlajac przybrzezna czesc miasta



A takze cala zatoke wraz z laczacym jej dwa brzegi mostem, widocznym w oddali



Najbardziej jednak uroczo wygladal maly porcik jachtowy usytuowany w poblizu i bardzo dobrze widoczny z wysokiego pokladu naszego statku



Wkrotce potem wyszlismy na brzeg, zadowoleni, ze statek nasz przybil tak blisko centrum miasta



W jego obrebie znajdowalo sie wiele ciekawych miejsc, wiec postanowilismy zbadac to wszystko na piechote



Zaraz w porcie moglismy podziwiac jeden z historycznych budynkow bedacy terminalem promowym



Zbudowany on zostal w 1912 roku, a w 1982 uznany za zabytek, a po jego restauracji wprowadzilo sie do niego wiele sklepow, kawiarni i restauracji, natomiast kasy biletowe zostaly przeniesione do nowych budynkow



Naprzeciwko starego terminalu znajduje sie tzw Britomart Transport Centre, mieszczacy sie w dawnym urzedzie pocztowym i bedacy glownym wezlem transportu publicznego, laczacym w sobie komunikacje autobusowa i kolejowa



Obiekt ten powiekszony jest o nowoczesne dodatki, a znajdujaca sie tam podziemna stacja kolejowa jest jedna z niewielu tego typu obslugiwanych przez pociagi spalinowe



  Natomiast te kosmicznie wygladajace elementy dekoracyjne to najprawdopodobniej wielkie okna w suficie nad stacja kolejowa



Idac dalej w glab miasta dotarlismy do kolejnego historycznego budynku, bedacego siedziba galerii sztuki



Auckland Art Gallery Toi o Tamaki jest glowna galeria w tym miescie, a powstala ona w 1888 roku, jako pierwsza stala galeria sztuki w Nowej Zelandii



Posiada ona najwieksza w kraju kolekcje zarowno narodowych jak i zagranicznych dziel sztuki, choc osobiscie odnieslismy wrazenie, ze ogromne sale czesto wygladaly troche pusto



Najwazniejsze jednak, ze wyszukalismy tam takze portrety orginalnych mieszkancow tamtych terenow



  A w nowo dobudowanej czesci galerii znalezlismy bardzo przyjemny kacik na odpoczynek z widokiem na stary budynek z jednej strony



A z drugiej na zielony ogrod, na skraju ktorego miescila sie galeria



W 2011 roku galeria wzbogacila sie o nowa, ogromna sale, ktora stala sie glownym holem wejsciowym



Przy ktorym znajdowaly sie rowniez schody prowadzace do usytuowanego obok parku zwanego Albert Park



Powstal on w latach 80 tych XIX wieku na miejscu dawnych fortyfikacji brytyjskich, na pamiatke czego ustawione sa tam historyczne dziala



Park posiada rowniez bardzo stare i rownie historyczne drzewa



Miedzy ktorymi dominuja wspaniale cedry



Natomiast ogrody parkowe to juz wytwor obecnych ogrodnikow i nie brakuje tam nawet pieknego zegara z kwiatow



W centralnym punkcie umieszczona jest fontanna



A po drugiej stronie znajduja sie tereny University of Auckland ufundowanego w 1883 roku, najwiekszego i najlepszego uniwersytetu Nowej Zelandii, z dominujaca nad calym kompleksem zabytkowa wieza zegarowa z 1926 roku



Z terenow parkowych widoczna jest rowniez wieza telekomunikacyjna bedaca jedna z najwiekszych atrakcji miasta



A to juz widok na galerie i jej szklana sale, gdzie odpoczywalismy nie tak dawno temu



Po opuszczeniu parku, ruszylismy wzdluz budynku galerii, kierujac sie w strone glownego rynku miasta



Mijajac po drodze wiele nowoczesnych budynkow, charakteryzujacych sie ciekawa architektura



W koncu dotarlismy na plac zwany Aotea Square, przy ktorym usadowil sie elegancki ratusz z 1911 roku



Przy tym samym placu powstal ogromny i bardzo nowoczesnie wygladajacy kompleks kinowy



A przed nim stala bardzo ciekawa drewniana brama, byc moze reprezentujaca rozne rodzaje sztuki, jako ze tu obok znajdowal sie tez budynek jednego z teatrow Aotea Centre



Idac dalej dotarlismy do waskiego terenu zielonego zwanego Myers Park, ktory otwarty zostal w 1915 roku i nalezy do najstarszych parkow w miescie, a charakteryzuje sie stromymi zboczami porosnietymi egzotycznymi drzewami



W jego centralnej czesci powstal sliczny ogrodek z zabawkami dla dzieci



A jednym z arcydziel sztuki tam umieszczonych jest marmurowa kopia siedzacego Mojzesza, wzorowana na rzezbie Michala Aniola



Po przejsciu wzdluz calego parku i po chwili odpoczynku przed ostatnia wspinaczka w gore, ruszylismy w droge powrotna, ale juz jedna z glownych ulic



Po drodze minelismy jakas ekskluzywna zydowska szkole



A takze jakies inne nowoczesne budynki



Az w koncu znowu znalezlismy sie przy ratuszu, gdzie czesc placu stanowila teren zielony, ozdobiony bardzo orginalnymi kwietnikami



  I w sumie bylo to bardzo ladne miejsce na chwile relaksu, wiec przysiedlismy troche na laweczce



Potem pokluczylismy jeszcze miedzy kramami rozlozonymi na wybrukowanej czesci rynku, az w koncu ruszylismy w dalsza droge, kierujac sie w strone wiezy



Wkrotce dotarlismy do pieknego i historycznego pasazu handlowego, w ktorym ulokowaly sie dosc luksusowe sklepy



  A jeszcze kawalek dalej trafilismy na uliczke kawiarniana ozdobiona kolorowymi lampionami



Nad miejscem tym gorowala strzelista wieza obserwacyjno-telekomunikacyjna, na ktorej bylismy juz kilkanascie lat temu, ale i tym razem dalismy sie skusic na wyjazd na gore



Wieza ta zwana Sky Tower ma wysokosc 328 metrow liczac od gruntu do konca masztu i jest podobno najwyzsza samo stojaca konstrukcja na polkuli poludniowej



Do uzytku zostala oddana w 1997 roku jako czesc kompleksu zawierajacego kasyno oraz wiele renomowanych restauracji



Posiada kilka pieter udostepnionych dla szerokiej publicznosci, a na najnizszym z nich znajduje sie dodatkowa atrakcja w postaci szklanej podlogi



Mozna na niej stanac i popatrzec z wysokosci 186 metrow prosto na dol, choc jak zauwazylismy nie wszyscy byli na tyle odwazni



Najwyzsze pietro tzw Skydeck polozone tuz pod antena na wysokosci 220 metrow daje jeszcze dalsza widocznosc, a panorama miasta i jego okolic jest stamtad rzeczywiscie przepiekna



Podobno widac z tej wysokosci na odleglosc 82 km, ale nas najbardziej zachwycaly najblizsze okolice, na czele z przeslicznie wygladajacym portem oraz mostem laczacym dwa brzegi zatoki



Udalo sie nam rowniez wypatrzec z gory nasz przycumowany przy brzegu statek z charakterystycznym niebieskim kominem



Jednym slowem wyjazd na gore jest rzeczywiscie niesamowitym doswiadczeniem dajac wspanialy obraz miasta, nic wiec dziwnego ze wieza jest tak bardzo popularna i bardzo szybko stala sie rozpoznawalna na calym swiecie wizytowka Auckland



Po zjezdzie na dol zatrzymalismy sie jeszcze na chwilke przy ulokowanym w poblizu starym kosciele



Byla nim katolicka katedra pod wezwaniem Sw. Patryka i Sw. Jozefa, swoimi poczatkami siegajaca 1848 roku, ktora jednak na przestrzeni lat przeszla kilka transformacji, a swoj dzisiejszy wyglad zawdziecza przebudowie z lat 1907-1908



Kiedy to ze skromnego kosciola przeksztalcila sie w bardzo impresjonujaca budowle, duzo lepiej odzwierciedlajaca range katolickiej katedry w Auckland



A my w jednej z jej bocznych kaplic znalezlismy kacik poswiecony polskiemu papiezowi Janowi Pawlowi II



Po odwiedzeniu kosciola skierowalismy sie juz prosto w strone portu



Wkrotce tez dotarlismy do miejsca gdzie zaparkowany byl nasz statek



Poniewaz jednak mielismy jeszcze sporo czasu do odplyniecia, wiec postanowilismy przespacerowac sie nabrzezem



Idac wzdluz uroczego portu jachtowego i z widokiem na gorujaca nad miastem wieze



Wkrotce przeszlismy pod bardzo stylowa i tradycyjna maoryska brama prowadzaca na bardzo kolorowe pasy przejscia dla pieszych



Wiodace z kolei na zwodzony most dla pieszych zamykajacy dostep do portu jachtowego



Po jego przekroczeniu znalezlismy sie na drugiej czesci nabrzeza



Bardzo zreszta nowoczesnie urzadzonego, a jednym z ciekawszych elementow byly tam ogromne drewniane lezaki ustawione na dawnych szynach kolejowych



Wielkoscia obrazowaly one chyba dawne wagony kolejowe dostarczajace do portu towary, ale siedzenie na nich nie bylo zbyt komfortowe



Zamienilismy je wiec wkrotce na zwykla laweczke, co prawda zbudowana w podobnym stylu, ale duzo bardziej wygodna, a zabudowe wokol niej stanowily zwykle kontenery



Natomiast naprzeciwko tego miejsca, tuz nad woda zatoki, ulokowalo sie bardzo nowoczesnie wygladajace centrum funkcyjno-rozrywkowe, a umieszczone w poblizu wielkie rury byly juz raczej czescia stakow niz pociagow



Wzdluz tej czesci nabrzeza usadowilo sie wiele kawiarenek pelnych turystow



A w ich tle dominowaly jakies bardzo futurystyczne budowle, mieniace sie tysiacem kolorow



To byl juz nasz punkt docelowy, poniewaz dalej krolowaly tylko jakies stare silosy, wiec z tego miejsca zaczelismy swoj powrot w strone statku



Tym razem trzymalismy sie sciezki wsrod terenow zielonych



Ale wkrotce dotarlismy nad brzeg portu jachtowego skad jeszcze raz rzucilismy okiem na wysoka wieze, z tej perspektywy samotnie wystajaca z duzo nizszej lini wiezowcow



W wielkim zblizeniu widac bylo dolna i gorna platforme obserwacyjna, a nad ta pierwsza, znajdowala sie obrotowa restauracja, zapewniajaca klijentom 360 stopniowy widok



Nasza dalsza powrotna droga wiodla znowu przez zwodzony most



A gdy mijalismy znana nam juz brame, slonce zaczelo coraz szybciej chylic sie ku zachodowi, wiec przyspieszylismy kroku, liczac ze zobaczymy je jeszcze z pokladu statku



Niestety jednak zanim wygrzebalismy sie na gore, bylo juz za pozno i podziwiac moglismy jedynie pomaranczowe niebo w punkcie gdzie jego ognista kula ukryla sie za horyzontem



Po zjedzeniu kolacji wyszlismy znowu na poklad w oczekiwaniu chwili odplyniecia, a na zewnatrz panowala juz zupelna ciemnosc, rozjasniana tylko sztucznymi swiatlami miasta



Jak choinka mienil sie rowniez drugi statek stojacy razem z nami w porcie



Poniewaz przed nami byl niewielki odcinek drogi do pokonania, wiec odplywalismy dosc pozno i moglismy do woli nacieszyc sie ta iluminacja kolorowych swiatel


 
  I podziwiac ich wielobarwne odbicia w spokojnych wodach zatoki

 
 
  Dzisiaj stronę odwiedziło już 4 odwiedzający (79 wejścia) tutaj!  
 
=> Chcesz darmową stronę ? Kliknij tutaj! <=